Wieczór literacko-wokalny "Moje Boże Narodzenie"

Program wizytacji kanonicznej J. E. Ks. Biskupa Jerzego Mazura w Parafii Narodzenia NMP

Niedziela 10 grudnia 2017 r.

  9⁰⁰ – Ingres, Suma w kościele parafialnym w Żabinie, sprawozdanie ks. proboszcza,

11⁰⁰ – Msza św. w kościele filialnym w Rogalach,

12³⁰ – Msza św. z sakramentem bierzmowania w kościele parafialnym w Żabinie,

14⁰⁰ – obiad wraz z kapłanami dekanatu,

15³⁰ – Koronka do Bożego Miłosierdzia, spotkanie z Parafialnymi Radami Duszpasterską i Ekonomiczną oraz z Parafialnym Kołem Caritas,

17⁰⁰ – wizytacja kancelarii parafialnej,

17³⁰ – wizyta na cmentarzu i modlitwa za zmarłych.

Problemy z alkoholem. Krótkie odpowiedzi na najważniejsze pytania

Co powoduje, że ludzie piją więcej niż powinni?

To, że są nieszczęśliwi i że nie radzą sobie z codziennym życiem. Czasem nie jest to ich wina, jak w przypadku nastolatków, których rodzice są uzależnieni i nie uczą swoich dzieci dojrzałej sztuki życia. Alkohol, podobnie jak inne substancje psychotropowe, na chwilę poprawia nastrój i dlatego jest tak chorobliwie atrakcyjny dla tych, którzy są smutni, a tym bardziej bezradni czy zrozpaczeni.

Czy alkoholizm jest dziedziczny?

Nie, wprost przeciwnie! To, co jest wrodzone i dziedziczone, to obrona przed alkoholem, gdyż jest to substancja toksyczna, czyli trująca dla organizmu. Po przekroczeniu określonej dawki, zwykle powyżej 6 czy 7 promili, człowiek umiera. Dziedziczone mogą być natomiast problemy życiowe, na przykład w rodzinach patologicznych i wtedy ktoś może się upijać dla „poprawienia" sobie nastroju nawet za cenę zatruwania organizmu i popadania w śmiertelną chorobę.

Jak poznać, że jest się alkoholikiem?

Przez to, że taka osoba nie potrafi wypić niewielkiej ilości alkoholu i na tym poprzestać. Ludzie, którzy nie mają problemów alkoholowych, mogą nie pić nic lub piją symbolicznie, czyli wznoszą jeden czy drugi toast. Natomiast alkoholicy albo nie piją nic, albo się upijają. Nie są w stanie już do końca życia odzyskać kontroli nad alkoholem. Ale mogą nie pić nic i wtedy stają się trzeźwymi alkoholikami. Zwykle nie jest to możliwe bez skorzystania z terapii i z wejścia do grup samopomocy, czyli do grup Anonimowych Alkoholików albo do Klubów Abstynenta.

Śmierć bliskiej osoby

1. Jak należy postępować w wyniku zgonu bliskiej osoby w domu?

Jeśli zgon nastąpił w domu, pierwszym krokiem jest zawiadomienie Pogotowia Ratunkowego: z telefonu stacjonarnego: 999/ z telefonu komórkowego: 112. Po przybyciu Pogotowia, lekarz lub osoba uprawniona do stwierdzenia zgonu wypisuje protokół zgonu, po tej czynności można powiadomić Zakład Pogrzebowy o zgonie i prośbie zabrania osoby zmarłej do kostnicy (żadnemu zakładowi nie można zlecić przewozu bez stwierdzenia zgonu przez lekarza).

Z protokołem zgonu udajemy się do lekarza pierwszego kontaktu po kartę zgonu (lekarz który ostatnio leczył naszego zmarłego).

Kartę zgonu musimy skserować kilkakrotnie, ponieważ na pierwszej stronie podana jest przyczyna zgonu, która później przydaje się przy sprawach spadkowych, w bankach oraz innych instytucjach ubezpieczeniowych.

Z kartą zgonu, dowodem osobistym, paszportem, oraz książeczką wojskową udajemy się do Urzędu Stanu Cywilnego, na terenie tej gminy, w której nastąpił zgon (nie udajemy się tam gdzie osoba zmarła była zameldowana, lecz tam gdzie nastąpił zgon).

Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego, na podstawie w/w dokumentów wystawia trzy akty zgonu (wyrobienie aktów zgonu można też zlecić zakładowi pogrzebowemu). Dopiero teraz możemy zająć się pochówkiem, czyli odwiedzamy Księdza z parafii zmarłego, oraz biuro cmentarza na którym planujemy zorganizowanie ceremonii pogrzebowej.

Do pochówku potrzebujemy kartę zgonu potwierdzoną przez USC (ta trafia do ewidencji cmentarza), oraz akt zgonu.

2. Jak należy postępować w wyniku zgonu bliskiej osoby w szpitalu?

W chwili, gdy Bliski umiera w szpitalu, na pewno nie zostajemy sami. W pobliżu znajdzie się na pewno ktoś, kto nam pomoże, doradzi i powie, co mamy robić dalej. My postaramy się również krótko wyjaśnić Państwu, co załatwić w pierwszej kolejności, gdzie się udać i jakie będą potrzebne w tym celu dokumenty.

• Udać się do działu statystyki w szpitalu aby odebrać kartę zgonu, wystawioną przez lekarza oraz kartę potwierdzenia odbioru zwłok;
• Z kartą zgonu i dowodem osobistym osoby Zmarłej należy udać się do Urzędu Stanu Cywilnego w miejscowości, w której nastąpił zgon, po akty zgonu;
• Z kartą potwierdzenia odbioru zwłok oraz odzieżą do ubioru Zmarłego należy udać się do prosektorium (na terenie szpitala).
• W miarę możliwości jeszcze tego samego, względnie następnego dnia, należy udać się do Zakładu Pogrzebowego wraz z dokumentami i omówić wszelkie kwestie związane z ceremonią pogrzebową oraz jej przebiegiem.

Litania za zmarłych

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, módl się za nim (nią), (nimi).
Bramo niebieska,
Królowo Wniebowzięta,
Święty Michale,
Święty Janie Chrzcicielu,
Święty Józefie,
Święty N. (patron zmarłego),
Wszyscy Święci i Święte Boże,

I jeszcze raz - Różaniec do granic

Dotarło do nas właśnie zdjęcie p. Jacka Ślubowskiego grupy pielgrzymującej w stronę Bań.  P. Jacku serdecznie dziękujemy za fotografowanie, a całemu Męskiemu Plutonowi Różańca z Przasnysza za wspólną modlitwę. Do zobaczenia :)

I jeszcze link do artykułu w Gościu Niedzielnym - do poczytania tu

... o działaniu Ducha Świętego...

"Każdy może przyłapać się na tym, że właśnie wtedy, kiedy mu nic nie wychodzi - czyni coś dobrego. Złapał w swoim życiu Ducha Świętego na gorącym uczynku."

ks. Jan Twardowski

z książki "Wdzięczność do końca"

Różaniec do granic

Dziś w naszej parafii, jak w całej Polsce wzdłuż granic naszego kraju, spotkaliśmy się na wspólnej modlitwie. Do granic - do granic naszych możliwości, naszych lęków, naszych pragnień. Poza granicę komfortu, codzienności i naszych przyzwyczajeń. Wysłuchaliśmy konferencji, uczestniczyliśmy we Mszy św. i adoracji Najświętszego Sakramentu, a potem po krótkiej przerwie na posiłek, wyruszyliśmy na trasy pielgrzymek różańcowych.
Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy w tym wydarzeniu uczestniczyli, parafianom i Gościom. Dziękujemy za Waszą obecność, modlitwę, trwanie.
Poniżej krótka fotorelacja z wydarzenia, w tym zarejestrowana trasa pielgrzymki jednej z grup.

Różaniec do granic - program wydarzenia

10.30 Modlitwa i konferencja wprowadzająca
11.00 Eucharystia
12.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu

Po nabożeństwie eucharystycznym czas na posiłek i przejście (przejazd) na trasy modlitwy różańcowej.  Z Żabina – wyruszą dwie grupy – jedna w stronę Bań, druga w stronę Rogal. Z Rogal wyruszą także dwie grupy – jedna w stronę Gołdapi, druga w stronę Żabina.

Na wyznaczonych szlakach
14.00 Modlitwa różańcowa
15.30 Modlitwa na zakończenie 

Mazury - ludzie i zabytki - edycja II

Przez kilka miesięcy grupa mieszkańców naszej parafii spotykała się na zajęciach w ramach realizacji II edycji projektu „Mazury – ludzie i zabytki”. Młodzi ludzie poznawali ciekawą i z reguły mało znaną historię regionu i jego zabytki, poznawali też to, co ludność mazurska wniosła w tutejszy krajobraz kulturowy. Dzięki czynnemu udziałowi rodziców i dziadków przedsięwzięcie to stało się okazją do integracji międzypokoleniowej, stworzyło płaszczyznę do wspólnego dialogu oraz zapewniło konstruktywną i pożyteczną formę spędzania wolnego czasu

Szczególnym punktem tych spotkań był edukacyjno-integracyjny wyjazd 50-osobowej grupy mieszkańców parafii w sobotę 3 czerwca. Zwiedziliśmy pobliskie ośrodki kultury: Muzeum im. W. Kętrzyńskiego w Kętrzynie,, Parku Miniatur Warmii i Mazur, Mazurskiego Muzeum Militariów i Grodziska rycerskiego w Gierłoży oraz Muzeum II wojny w schronach Centrum Dowodzenia i Łączności (OKH) w Mamerkach. Po raz kolejny doświadczyliśmy zachwytów przy dotykaniu historii. Uczestnicy zwiedzili mieszczące się w krzyżackim zamku muzeum, zachowane bunkry i makietę łodzi podwodnej, najodważniejsi wspięli się na 38-metrową widokową wieżę, rozmawiali z krzyżackim komturem, próbowali swoich sił na strzelnicach – ci, którym nie udawało się trafić do tarczy kończyli zakuci w dyby. Starsi wspominali swoje dzieciństwo oglądając tradycyjne sprzęty używane do niedawne na mazurskich wsiach/ Podziwiali też kolekcję osiemnastowiecznych kafli piecowych.

Realizacja przedsięwzięcia była możliwa dzięki finansowemu wsparciu z Gminy Banie Mazurskie oraz prywatnych sponsorów. Poniżej obszerna fotorelacja z tego wydarzenia.